Zakład Badań Geośrodowiska

STACJE TERENOWE - HALA GĄSIENICOWA


Historia

Przyrodnicze badania stacjonarne na Hali Gąsienicowej rozpoczęły się 1 grudnia 1913 roku, kiedy wykonano pierwsze pomiary parametrów meteorologicznych na stacji założonej staraniem Sekcji Przyrodniczej Polskiego Towarzystwa Tatrzańskiego. Stacja działała do 1917 roku. Pomiary kontynuowano w latach 1926-1939 w oparciu o wojskową stację meteorologiczną. Podczas wojny stacja przerwała działalność, z wyjątkiem pomiarów opadów.

W grudniu 1948 roku Polskie Towarzystwo Geograficzne (PTG) zorganizowało Stację Naukową, w przerobionym na budynek stacji szałasie pasterskim, położonym powyżej schroniska. Początkowo na stacji prowadzono głównie pomiary klimatyczne i niwalne, pod kierunkiem W. Milaty. Ze względu na pomiary meteorologiczne stacja została włączona do sieci PIHM (obecnie IMGW). W miejsce Stacji PTG, w 1953 roku powstała działająca do dziś Stacja Naukowa Instytutu Geografii i PZ PAN. Równolegle w tym samym budynku działa stacja meteorologiczna IMGW.

Budynak Stacji im. M.M. Kłapów na Hali Gąsienicowej

Od 1952 roku do przejścia na emeryturę (koniec lat 80.) Stacją kierował dr Mieczysław Kłapa. Zakres badań został poszerzony o badania geomorfologiczne, po przejęciu opieki naukowej nad Stacją przez prof. Mieczysława Klimaszewskiego w 1955 roku. Od tego czasu Stacja była częścią Zakładu Geomorfologii i Hydrologii Gór i Wyżyn w Krakowie (obecnie Zakład Badań Geośrodowiska). Od 1976 roku opiekę nad Stacją sprawował prof. Adam Kotarba. W latach 2009-2015 funkcję kierownika Stacji pełnia prof. Zofia Rączkowska. Od 2015 roku kierownikiem Stacji jest dr Stanisław Kędzia.

Od lewej: Christer Jonasson, Marek Kot i Adam Kotarba w czasie badań terenowych