Zakład Badań Geośrodowiska

STACJE TERENOWE - HALA GĄSIENICOWA


Obszar badań

Stacja położona jest na wysokości 1520 m n.p.m. na granicy piętra leśnego i subalpejskiego. Obszar powyżej Stacji leży w obrębie trzonu krystalicznego, zbudowanego głównie z garnitów i granodiorytów, a nieco poniżej zaczynają się płaszczowiny reglowe zbudowane z mezozoicznych wapieni, dolomitów i łupków. Rzeźba obszaru powyżej Stacji ma charakter alpejski i jest pochodzenia lodowcowego. Strome stoki lub pionowe ściany skalne, ze stokami usypiskowymi u podnóży wznoszą się ponad cyrki lodowcowe, wypełnione jeziorami lub dno doliny wysłane materiałem morenowym. W dolnej części doliny Suchej Wody dominuje rzeźba denudacyjna, typu średniogórskiego.

Lokalizacja Stacji im. M.M. Kłapów na Hali Gąsienicowej

Pas wysokościowy górnej granicy lasu oddziela także dwa typy współczesnego modelowania rzeźby, na co wskazują wyniki badań geomorfologicznych i klimatycznych prowadzonych w otoczeniu Stacji. Obszar powyżej górnej granicy lasu należy do dziedziny klimatycznej peryglacjalnej, gdzie istotną rolę we współczesnym modelowaniu odgrywają procesy peryglacjalne (Rączkowska 1997, 2007). Ich działaniu sprzyjają warunki termiczne w gruncie (Baranowski i in. 2004). W dnie i na stokach usypiskowych Koziej Dolinki została udokumentowana obecność wieloletniej zmarzliny (Mościcki, Kędzia 2002, Kędzia 2005).

Widok na Halę Gąsienicową i otoczenie Stacji